Antik dünyanın en az bilinen fakat en derin anlamlar taşıyan tanrılarından biri olan Aion, sıradan bir zaman tanrısından çok daha fazlası olarak kabul edilmiş, özellikle Helenistik dönem, Roma İmparatorluğu ve çeşitli gizem okullarında evrenin sonsuz döngüsünü temsil eden kutsal bir varlık olarak görülmüştür. Onun temsil ettiği zaman anlayışı, insanların günlük yaşamlarında deneyimlediği saatler günler veya yıllar değil başlangıcı ve sonu olmayan, evrenin sürekli kendini yenileyen kozmik düzenidir. Bu nedenle Aion'un adı geçtiğinde akla geçen zaman değil zamanın kendisiyle birlikte var olan sonsuzluk fikri gelir. Antik metinlerde Aion çoğu zaman yaşlı bir bilge olarak değil, genç fakat zamansız görünen bir figür şeklinde tasvir edilmiştir çünkü onun temsil ettiği güç yaşlanmayı değil sürekli yenilenen varoluşu simgeler. Sanat eserlerinde vücudunun etrafını saran büyük bir yılanla birlikte resmedilmesi de rastlantı değildir. Kendi kuyruğunu ısıran bu yılan, yani ouroboros sembolü başlangıcın ve sonun aynı noktada birleştiğini, evrendeki hiçbir şeyin gerçekten sona ermediğini ve her bitişin yeni bir başlangıç doğurduğunu anlatır. Bu sembol daha sonraki yüzyıllarda simya, ezoterizm ve okült geleneklerde de en güçlü sonsuzluk işaretlerinden biri hâline gelmiştir
Aion'un başının üzerinde yer alan yıldızlar, burçlar ya da göksel çemberler de onun yalnızca dünyadaki zamanı değil, gökyüzünün ritmini ve kozmik düzeni temsil ettiğine işaret eder. Antik filozoflara göre yıldızların hareketleri yalnızca astronomik olaylar değil, evrenin işleyen saatinin parçalarıydı ve Aion bu büyük düzenin görünmeyen koruyucusu olarak düşünülüyordu. Bu yüzden bazı tapınak kabartmalarında onun etrafında on iki burç sembolü bulunur ve bu figür, gökyüzü ile zaman arasındaki kopmaz bağı simgeler. Yunan düşüncesinde zaman için farklı kavramlar bulunuyordu. Bunlardan biri insanların ölçebildiği kronolojik zamanı ifade eden Chronos diğeri ise doğru anı ve fırsatı temsil eden Kairos idi. Aion ise bunların ötesinde yer alıyordu. O ne saatlerle ölçülebilen zamandı ne de yalnızca doğru anı simgeliyordu. Aion, evrenin tamamını kapsayan sonsuz sürekliliğin sembolüydü. Bu nedenle bazı araştırmacılar onu sonsuz zamanın kişileşmiş hali olarak tanımlar
Roma dönemine gelindiğinde Aion'un önemi daha da artmış ve özellikle imparatorluk döneminde onun figürü madeni paralara mozaiklere ve tapınak süslemelerine işlenmiştir. Bunun nedeni, Aion'un yalnızca bireyin değil, devletlerin ve uygarlıkların da zaman içinde yeniden doğabileceği düşüncesini temsil etmesidir. Bazı imparatorlar kendi yönetimlerini sonsuz bir çağın başlangıcı olarak göstermek amacıyla Aion sembollerini kullanmış ve böylece siyasi güç ile kozmik düzen arasında sembolik bir bağ kurmaya çalışmışlardır. Gizem dinlerinde ve özellikle Mithras kültünde Aion'un çok daha esrarengiz bir yeri olduğu düşünülmektedir. Bazı kabartmalarda aslan başlı, kanatlı ve bedenine yılan dolanmış bir figür görülür. Araştırmacılar bu figürün kesin olarak Aion olup olmadığı konusunda hemfikir değildir bazıları onu Aion ile ilişkilendirirken bazıları farklı bir kozmik varlık olduğunu savunur. Bu nedenle bu konu tarihçiler arasında hâlâ tartışmalıdır. Ancak bu tasvirlerin ortak noktası, zamanın insan iradesinden bağımsız, evrensel ve döngüsel bir güç olarak algılanmış olmasıdır.
Aion'un modern dünyada yeniden ilgi görmesinin nedenlerinden biri de psikoloji, felsefe ve spiritüel düşünce alanlarında sonsuz döngü fikrine yapılan göndermelerdir. Özellikle zaman doğrusal mı yoksa döngüsel mi işler sorusu günümüzde de tartışılmaktadır. Bilim zamanın fiziksel doğasını farklı teorilerle açıklamaya çalışırken, Aion figürü daha çok sembolik ve kültürel bir anlatım olarak değerlendirilir. Onun temsil ettiği sonsuzluk fikri, modern fizik teorilerinin doğrudan bir parçası değildir ancak insanlığın zaman kavramını anlamlandırma çabasının güçlü bir simgesidir. Bazı ezoterik geleneklerde Aion'un, insan ruhunun tekrar tekrar deneyim yaşayarak olgunlaştığını temsil ettiği ileri sürülmüş, yaşamın yalnızca doğum ile ölüm arasındaki kısa bir süreçten ibaret olmadığı düşüncesiyle ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte bu yorumlar tarihsel kanıtlardan çok inanç ve sembolizm alanına girer. Antik kaynaklar Aion'u öncelikle kozmik zamanın ve sonsuz düzenin sembolü olarak ele alır
Bugün dünyanın çeşitli müzelerinde bulunan mozaikler, kabartmalar ve antik sikkeler incelendiğinde Aion'un çevresini saran yıldız kuşakları, burç çemberleri ve ouroboros sembolü dikkat çeker. Bu eserler, binlerce yıl önce yaşayan insanların zamanı yalnızca geçen dakikalar olarak değil evrenin hiç durmadan devam eden ritmi olarak gördüklerini ortaya koymaktadır. Belki de Aion'un en büyük gizemi tam da burada yatmaktadır insanlar değişir, medeniyetler yükselir ve yıkılır, yıldızlar yer değiştirir, ancak zamanın sonsuz akışı hiç durmaz. Aion, antik dünyanın gözünde işte bu bitmeyen kozmik döngünün sessiz ve zamansız koruyucusuydu
