Uyuşturucu madde bulundurma suçlarında ele geçirilen maddenin miktarı, suçun niteliğinin belirlenmesinde değerlendirilen unsurlardan biridir. Ancak uyuşturucu maddenin ticaret amacıyla mı yoksa kişisel kullanım amacıyla mı bulundurulduğunun belirlenmesi, yalnızca miktarın dikkate alınmasıyla sınırlı değildir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 18 Haziran 2025 tarihli, 2024/232 Esas ve 2025/261 Karar sayılı ilamında, iki sanığın bulunduğu araçta ele geçirilen net 553 gram esrar nedeniyle açılan uyuşturucu ticareti davasını inceleyerek beraat hükümlerinin onanmasına karar verdi.
Olay, 10 Nisan 2014 tarihinde Adana'da gerçekleştirilen polis kontrolü sırasında meydana geldi. Kolluk görevlilerinin durdurmak istediği araç, kontrol noktasının yaklaşık 50 metre ilerisinde durdu. Araçta bulunan iki kişinin kimlik kontrolünün ardından görevliler araç içinde inceleme yapmak istedi. Ancak sanıklar yeniden araca binerek kontrol noktasından uzaklaştı. Polis ekiplerinin takibi sırasında araçtan yeşil renkli bir çanta atıldığı görüldü. Daha sonra durdurulan araçta ve yol kenarında bulunan çantada uyuşturucu maddeler ele geçirildi.
Adana Polis Kriminal Laboratuvarının incelemesinde, ele geçirilen bitki parçalarından net 553 gram esrar elde edilebileceği belirlendi. Sanıkların kan örneklerinde ise esrarın etken maddesi olan THC tespit edildi. Sanıklar, uyuşturucu maddeleri ticaret amacıyla değil, kişisel kullanımları için satın aldıklarını savundu. Ayrıca yaşadıkları bölgede uyuşturucu maddenin daha pahalı olduğunu ve bu nedenle başka bir şehirden toplu şekilde satın aldıklarını ileri sürdü. Dosyada sanıkların uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin herhangi bir ihbar veya kolluk araştırmasından elde edilmiş somut bilgi bulunmadığı belirlendi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188. maddesi uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarını düzenlerken, 191. maddesi kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme, bulundurma ya da kullanma fiillerini düzenlemektedir. Bu iki suç tipi arasında ayrım yapılırken uyuşturucu maddenin miktarı, bulundurulma biçimi, olayın gerçekleşme koşulları ve ticaret amacını gösteren diğer deliller birlikte değerlendirilir. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin ikinci fıkrasının e bendine göre ise yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması halinde beraat kararı verilir.
Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıklarının kesin olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verdi. Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesi, ele geçirilen maddenin miktarı ve olayın gerçekleşme biçimini dikkate alarak beraat hükümlerini bozdu. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu bozma kararına itiraz etmesi üzerine uyuşmazlık, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun önüne geldi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu, sanıkların uyuşturucu madde kullanıcısı olduklarının kan tahlilleriyle desteklendiğini ve ticaret yaptıklarını ortaya koyan yeterli delil bulunmadığını belirledi. Araçtan kaçılması ve uyuşturucu maddelerin dışarı atılması gibi davranışların da somut olayda uyuşturucu ticareti suçunun işlendiğini kesin olarak ispatlamaya yeterli olmadığı değerlendirildi. Ceza Genel Kurulu, 18 Haziran 2025 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazını oy çokluğuyla kabul ederek Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozma kararını kaldırdı ve yerel mahkemenin uyuşturucu ticareti suçundan verdiği beraat hükümlerini onadı. Kararda, ceza mahkumiyetinin varsayıma değil, her türlü makul şüpheden uzak kesin ve yeterli delillere dayanması gerektiği esas alındı.
