Hiroo Onoda, 20. yüzyılın en sıra dışı ve sarsıcı insan hikayelerinden birinin merkezinde yer alır. II. Dünya Savaşı 1945’te bitmiş olmasına rağmen, Onoda Filipinler’deki Lubang Adası’nın ormanlarında tam 29 yıl boyunca savaşın hala sürdüğüne inanarak yaşamış, bu süre boyunca silahını bırakmamış, teslim olmamış ve verilen emri birebir uygulamaya devam etmiştir.
1944 yılında Japon İmparatorluk Ordusu tarafından keşif ve sabotaj görevleriyle adaya gönderilen Onoda’ya verilen emir çok nettir; “Ne olursa olsun teslim olmayacaksın, intihar etmeyeceksin ve mutlaka geri döneceksin.” Savaş bittikten sonra uçaklardan atılan broşürler, megafonla yapılan çağrılar ve hatta gazeteler bile ona göre düşman propagandasından ibaretti ve gerçekliğin kendisi, bu noktada inançla yer değiştirmişti.
Yıllar geçtikçe Onoda yalnız kaldı, birlikte gönderildiği askerler ya öldü ya da teslim oldu, ancak o ormanın içinde avlanarak, gizlenerek ve zaman zaman yerel halkla çatışmaya girerek yaşamını sürdürdü ve modern dünyanın, atom bombalarının, yeni devletlerin ve değişen küresel düzenin tamamı, onun için hiç yaşanmamış gibiydi.
1974 yılında Japon gezgin Norio Suzuki onu bulduğunda, Onoda hala savaşın bitmediğine inanıyordu ve yalnızca tek bir şartla silah bırakacağını söyledi. Kendi komutanından doğrudan emir alırsa. Bunun üzerine eski komutanı bulunup adaya getirildi, resmi teslim emri okundu ve Onoda, 29 yıl sonra üniformasıyla, tüfeğiyle ve cephanesiyle ormandan çıktı.
Bu hikaye sadece bir askerlik öyküsü değil, itaat, kimlik, gerçeklik algısı ve inancın insan zihnini nasıl kapalı bir evrene dönüştürebileceği üzerine çarpıcı bir insanlık dersidir. Hiroo Onoda için savaş bitmemişti, onun dünyasında bir emir, zamanın kendisinden daha güçlüydü.
